عذرخواهی از ملیکاجان و یه پست پراز خاطره

عزیزدلم ملیکاجان شما و داداش خوشگلت هرروز دارین  شکر خدا بزرگتر و بزرگتر میشین و شیطنت هاتون زیادتر.

گله من ملیکاجان انقدر شیرین زبون و با محبت هستی که وقتی میای خونه مامان جونی راضی به برگشت به خونتون نمیشی.

نسبت به محمدجان احسلس مسئولیت میکنی و نمیزاری کسی به داداشت اخم کوچولو بکنه.

عزیزدلم اینجا داداشیت از حموم اومده و شما محبتت گل کرده و داری بهش کرم میزنی.قربون این دلت برم من.

خاله زهرا در تاریخ هفتم دیماه 1392 از سفر کربلا برمیگشتن و شما بااین دسته گل رفته بودین به استقبال خاله ای.

واین دوتا عکستم مربوط میشه به اولین شب یلدایی که محمد در جمع ما بود و خانوادتون شده بود 4 نفره.اما از دست شیطنت های محمد جان نمیشد شب یلدای حسابی داشته باشیم گلم.

شما بازی چیدینها رو خیلی دوس داری و هر وقت اونارو با دستای نازت به طور ستونی میچینی داداشیت بایه ضربه اونارو خراب میکنه و شما ابجیه مهربونش اخم به ابرو نمیاری .

اینجا با پرنیا جان مشغول بازی هستین.